Konu hakkında daha derinlemesine bilgi sahibi olmak isteyenler aşağıdaki bağlantıları takip edebilirler;

  • Doctors on Demand (video): Scholar Adam Thierer explains how freedom to innovate can lead to better, more affordable health care for all.
  • America’s Health Care System (online program): Join John Ammon, MD, Jeffrey Singer, MD, and Prof. Bob Graboyes for an On Demand Program exploring the history of health care in America, the current policy issues the industry faces, and possible solutions.

UYGUN BAKIM YASASI’NIN ARDINDAKİ GERÇEK

Bundan 5 yıl önce “Obamacare” olarak da bilinen Uygun Bakım Yasası imzalandı. İki yıl önce bu yasanın etkileri kendini gösterdi. Ama sorun şu: Yasa işe yaradı mı? Politikacılar Uygun Bakım Yasası’nın iki önemli problemi çözeceğini vadettiler: Yıllardır sürekli artan sağlık giderlerine son verecek ve herkes için ulaşılabilir bir sigorta sistemi sağlayacaktı. Fakat yasa söz verilenden çok daha farklı uygulanıyor. Politikacılar yasanın çekirdek bir ailenin sağlık giderlerini yıllık 2500 doların altına çekeceğini vadettiler ama bu gerçekleşmedi. 2008’den bu yana özel sağlık sigortası 1000 dolardan daha fazla artış gösterirken, çalışana sağlanan sigorta masrafı ise 4800 dolar artış gösterdi.
Bu da yetmezmiş gibi 2008’den sonra sağlık gideri kesintileri iki kat arttı. Ancak politikacılar yasanın herkese sağlık sigortası sağlayacağını vadediyordu. Yüksek sağlık giderleri belki herkesin hizmete erişimi için ödediğimiz bir bedel olabilir. Ancak yine de gerçekte olanlar vadedilenle örtüşmüyor. 2015’te 32 milyondan fazla insan hâlâ sigortasız.
Fazladan 6.5 milyon sigortalı yasa sayesinde değil, sağlık yardımının kapsamının artırılması sonucu oluştu.

Peki yasa neden vadedilen faydayı sağlamadı? Önceden sadece sağlık sigortasına para öderdik. Uygun Bakım Yasası himayesinde sadece sağlık sigortası için değil, sistemin dönmesi için gerekli olan birtakım bürokratik ödemeler de yapmaktayız. Yasa destekçilerine göre rekabeti korumak için devlet müdahalesi şarttı. Ancak devlet öyle bir tekel ki, özel sigortacılardan daha az rekabetle karşılaşıyor. Kısacası bakım yasası, pahalı ve düşük rekabetli bir sektörü, daha pahalı ve daha düşük rekabetli olan devletin eline verdi. Sonuçların söz verildiği gibi olmaması kimseyi şaşırtmamalı.

Peki bu noktaya nasıl geldik? Bakım yasasından çok önceleri devlet kendi sigortacılarını korumak için önlemler aldı. Bu düşük rekabet sigorta fiyatlarını dizginleyebilirdi. Meclis üyeleri ve lobiciler bütün sigorta planlarının özel muamele ve ayrıcalıklı prosedürler içermesi için savaş verdiler. Bütün bu gereklilikler sigorta fiyatlarını yükseltti. Bakım yasası, rekabet karşıtı bu düzenlemeleri onarmak yerine ulusal bir ölçeğe taşıdı. Yasa; karar alma mekanizmasını doktor, hasta ve sigortacıların elinden alıp politikacı ve bürokratların eline verdi. Ancak sorun şu: Bürokratlar ve politikacılar diğerleri adına sağduyulu kararlar verecek bilgiye ve motivasyona sahip değiller.

Kaynak: Learnliberty.org
Konuşmacı: Prof. Antony Davies / Duquesne University
Çeviri: Mehmet Dinç
Redaksiyon: Ahmet Altundal

Bu başlık için şu anda yorum yapılamıyor.